Sitodruk

Sitodruk (serigrafia) jest to jedna z najstarszych technik druku szablonowego.
W uproszczeniu jest to siatka z cienkich włókien o drobnych oczkach naciągnięta na ramę aluminiową (dawniej drewnianą)
Na siatce osadza się szablon (obecnie metodą fotochemiczną).
Część oczek siatki zostaje zakryta a część wolna i poprzez wolne oczka w siatce które wspólnie tworzą wzór nadruku przeciska się raklą
farbę na podłoże przeznaczone do zadruku.

Początki techniki sitodruku to Chiny X wiek n.e. technikę stosowano do zdobienia tkanin.
Kilka wieków później technika sitodruku dotarła do Japonii, gdzie rzemieślnicy używali jej do
przenoszenia wzorów na papier i tkaniny (kimona)
Do Europy sitodruku trafia w XVIII w.
Z czasem technika jest udoskonalana, na początku XX w.do robienia szablonów sitodrukarskich
używa się emulscii światłoczułych co umożliwia tworzenie bardziej szczegółowych wzorów.

Sitodruk budzi zainteresowanie również w świecie artystycznym.
W latach 60-tych XX w. artyści tacy jak Eduardo Paolozzi i Andy Warhol wykorzystują sitodruk
do tworzenia powtarzalnych dzieł sztuki tzw. pop-art.

Niezaprzeczalną zaletą sitodruku jest jego wszechstronne zastosowanie wielu branżach.
Począwszy od druku elektronicznych obwodów na płytkach, druku paneli czołowych różnych urządzeń,
poprzez nadruki na tekstyliach, nadruki na odzieży, nadruki na koszulkach czy też
druku na papierze, plastiku, szkle, metalu itp.
Jeden szablon może posłużyć do odtworzenia tego samego wzoru setki, a nawet tysiące razy,
dlatego jest to doskonała technika do produkcji dużych zamówień na odzież na zamówienie.